Harry Martinson

 

Harry Martinson

 

Korona wierzby

 

Ten kto widział wielką wierzbę brzmiącą i kwitnącą

spotkał się z podniosłością wiosennego słońca i korony drzewa.

Często bywa, że ludzie zwlekają chwilę

i słuchają chóru wierzbowych pszczół,

które śpiewają z jej złocisto puchatej korony.

Wielu, co widzieli ten widok idzie do domu,

szczęśliwi jakby zbawieni.

Nadal błogosławieni godzinami później

rozmawiają tylko o cudzie korony wierzby.

 

——————————————–

 

Olchy

 

W deszczowe tygodnie wiosny

olchy kąpią się spokojnie

wokół potoku.

Ustawiają się w strumieniu wody i ocieniają go

poważnymi marzeniami.

Olcha oczekuje wiosny takiej jaka przychodzi,

zwleka, ustaje w ostrym wietrze.

W błękitnym blasku gałęzi raz po raz czuć wiosnę

podobną do dymu z ukrytego skisłego ognia.

Z pomarszczonym pniem olcha ciągle czeka,

aż powoli zazieleni się nad potokiem

i zjawi się pierwszy blask kaczeńców.

Wtedy poważna mina olchy z wolna wślizguje się

w powagę letniej olchy.

 

———————————————

 

* * *

 

Kępa przyciąga słońce

i uwalnia cicho i powoli

zmarzlinę z wnętrza ziemi.

Z wiosennym westchnieniem przetrzymanym ciepłem zachęca się

sama by rosnąć.

Pobliskie przebiśniegi trzymają się mocno, kurczą się

wyraźnie na wiosennym wietrze.

Kapanie z dachu zaczyna wybijać takt o beczkę.

 

 

———————————————

 

* * *

 

Światło pada na wyblakłe kępy,

trafia na życie w korzeniach,

łaskocze poczwarkę, wywołuje owady

z zimowego snu do wiosny i poranka.

Pora przygotować się do porannych ćwiczeń,

napiąć czułki,

ogrzać swój instynkt,

znaleźć właściwe znaki swego bytu,

związać to co było z tym co będzie.

Teraz skoro świt powróciła biegłość.

Teraz jest ciepło, teraz jest czas.

Przezroczyste skrzydełko układa się delikatnie

i wydany rozbudzonym instynktom

o brzasku owad unosi się do słońca.

 

———————————————-

 

Harry Martinson, “Gungflyer”, Tuvor (”Mokradła”, “Kępy”; 1973)

Dikter 1953-1973. Albert Bonniers Förlag, 1998.

 

Tłumaczenie: Barbara Kobos Kaminska 2005

 

 

Ilustaracje do wierszy są dziełem Andrzeja Płoskiego, znanego polskiego artysty-malarza, grafika

i ilustratora książek. Wykształcony w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych,od roku 1975 mieszka w Lund, w Szwecji.

 

 

© 2016 Barbara Kobos Kaminska All Rights Reserved